Przechowywanie danych GIS

Praca nad projektem wymaga korzystania z wielu plików reprezentowanych przez różne formaty danych przestrzennych. Oprócz danych wektorowych (w formatach DXF, DWG, Shapefile, GML) gromadzimy dane rastrowe (w przypadku materiałów skalibrowanych: GeoTIFF lub inny plik graficzny wraz z plikiem zachowującym jego współrzędne w formacie PRJ). Dane przechowywane są również w formie tabelarycznej (XLSX) lub tekstowej (TXT, CSV).

Pierwszą próbą zgromadzenia danych w jednym miejscu jest utworzenie repozytorium bazy danych która przechowuje nawet kilka różnych formatów danych przestrzennych (Geobaza, SQLite). Najczęściej już wśród danych wejściowych plików jest naprawdę dużo i łatwo się w nich pogubić. Przykładem jest plik shape, który składa się m.in. z formatu odpowiadającego za geometrię (SHP), pliku bazodanowego (DBF), pliku przechowującego współrzędne (PRJ), pliku z metadanymi (XML).

Jak gromadzić i przechowywać dane by samemu nie pogubić się w folderach z mnóstwem plików?
Zebraliśmy dla Was kilka wskazówek!

  1. Zadbaj o to by ścieżki dostępu do danych nie zawierały spacji ani polskich znaków – nieprawidłowa ścieżka dostępu może być przyczyną niepowodzeń w trakcie przetwarzania danych!
  2. Stosuj zrozumiałe nazwy plików, tak żebyś nawet po przerwie nie miał wątpliwości jakie materiały kryją się pod jakimi nazwami.
  3. Przed przystąpieniem do pracy zaplanuj strukturę folderów – zadbaj o to by w jednym z nich przechowywać także kopię surowych danych, aby w razie potrzeby móc zacząć pracę od początku.
  4. W przypadku pracy na danych o różnych układach współrzędnych dobrze jest zawrzeć w nazwie informacje o układzie warstwy. Warto także dokonać reprodukcji wszystkich danych do jednego układu i tak przygotowane materiały zapisać w stosownym folderze.
  5. Jeśli planujesz wykonywanie operacji w trakcie których zostaną wygenerowane wyniki cząstkowe (na przykład jako wyniki kolejnych kroków operacji powtarzanych w pętli) stwórz oddzielny folder roboczy w którym zostaną one zapisane.
  6. Dane wynikowe zapisuj w oddzielnym folderze, by wracając do projektu po przerwie nie głowić się co było wynikiem cząstkowym, a co wynikiem ostatecznym.
  7. Jeśli w realizowanej przez Ciebie pracy istotną rolę odgrywa wizualizacja mapowa zadbaj także o zapisanie samego projektu. Dzięki temu zastosowana symbolizacja i układ warstw zostaną zapamiętane w programie.
  8. I na koniec dobra rada – twórz kopie zapasowe i zapisuj je na dyskach zewnętrznych i/lub w chmurze. Wypadki chodzą po ludziach (i komputerach)!

Oczywiście wymienione wyżej porady nie są jedynym słusznym sposobem przechowywania danych GIS. Warto samemu wypracować swój własny system gromadzenia materiałów w którym będzie nam najprościej się poruszać i w którym nic nam nie zginie.

Macie jakieś swoje sprawdzone metody?

Autorki tekstu: Joanna Borowska-Pakuła, Paulina Owczarek